De componist Ton de Kruyf is onverwacht heengegaan. Ton componeerde nog steeds, zowel uit eigen inspiratie als in opdracht van derden. Hij is dan ook in het harnas gestorven; in zijn bovenwoning aan de Haarlemmerdijk nr. 5 te Amsterdam werd hij op zaterdag 4 februari aangetroffen aan zijn componeertafel.
Ton de Kruyf werd op 3 oktober 1937 geboren als zoon van slager De Kruijf aan de Hoogstraat te Leerdam. Als jongen was Ton altijd al met muziek bezig en speelde hij ook bij de Leerdamse fanfare 'Kunstliefde & Vriendschap'.
Behalve het volgen van lessen in het viool- en pianospel als heel jonge knaap speelde Ton trombone in bovengenoemde fanfare. Een anekdote in deze context: toen Ton de leeftijd van vijftien jaren had bereikt componeerde hij voor de Leerdamse fanfare een stuk met de titel 'Mozes op de berg'. Het zeer orthodox christelijke bestuur van de fanfare vond het muziekstuk Godslasterlijk, hetgeen Ton niet kon begrijpen. Ton heeft het werk vervolgens in zijn boosheid en teleurstelling verscheurd.
Zijn ouders hadden weinig op met de muziekstudie. Toch heeft Ton hiervoor gekozen. De Kruyf (internationaal met een y gespeld) was grotendeels autodidact maar volgde wél compositielessen bij oudere collega’s zoals Wolfgang Fortner te Heidelberg aan de befaamde internationale zomercursussen te Darmstadt alsmede de cursussen in Donaueschingen waar hij het werk van Bruno Maderna, Pierre Boulez, Karlheinz Stockhausen en György Ligeti leerde kennen. Ook volgde hij lessen bij Stockhausen en Pierre Boulez. Eveneens was hij van de partij bij de Gaudeamus Muziekweken te Bilthoven. Zijn grote geliefde leermeester was uiteindelijk Wolfgang Fortner, die hem liefkozend 'Tönchen' noemde.
Ton de Kruyf heeft veel betekend voor de Nederlandse muziek en was toonaangevend in de jaren zestig, zeventig en tachtig van de vorige eeuw.
De muziek van Ton de Kruyf is in binnen- en buitenland uitgevoerd. Van zijn opera's noemen we de opera 'Spinoza' (geschreven in 1969) op een libretto van Dimitri Frenkl Frank waarmee in 1971 het Holland Festival werd geopend in het Circustheater te Scheveningen. In deze opera figureert Rembrandt als tegenhanger van de filosoof Spinoza. De opera werd toentertijd uitgezonden door de A.V.R.O. - radio.
Korte tijd na de première van de opera 'Spinoza' is de opslagplaats waar de requisieten, de kostuums en de decorstukken werden bewaard door brand verwoest. Daardoor heeft de herhaling van de succescolle opera helaas niet kunnen plaatsvinden.
Ton reisde veel en componeerde overal: Onderweg in een schuddende trein, op zee richting de Noordpool, in Tibet (waar hij inspiratie vond voor de muziek voor het ballet 'Himalaya'), in de Dolomieten tussen de huilende wolven (Ton de Kruyf paste indertijd op het huis aldaar van Luciano Berio, die hem had gewaarschuwd voor de wolven rondom het huis). Ook een lawaaiige kroeg kon hem niet van zijn 'stuk' brengen; nooit liet zijn inspiratie en zijn concentratie hem in de steek. Ton had een indrukwekkende parate kennis van de geschiedenis, literatuur, kunst en klassieke muziek. Citaten uit romans, gedichten, lied- en operateksten schudde hij spontaan uit zijn mouw, ongeacht de taal waarin. De Kruyf behoorde tot het selecte groepje van échte intellectuelen. Met veel bekende musici was hij zeer goed bevriend zoals naast Luciano Berio onder anderen ook de Russisch-Nederlandse pianist Youri Egorov en de Italiaanse componist Bruno Maderna om maar een paar namen te noemen.
Met de zangeres Ileana Melita die op 8 februari 2010 overleed, uitgerekend twee jaar eerder dan Ton, had hij een bijzondere relatie; zij waren enige tijd getrouwd maar scheidden ook weer van elkaar. De vriendschap bleef; zij was voor hem een levensvriendin en vertolkte tal van zijn werken. Zo ook werkte ze mee aan de totstandkoming van de opera 'Spinoza'.
In 1968 ontving De Kruyf de 'Visser-Neerlandiaprijs' voor 'De blinde zwemmers' (gecomponeerd in 1966) op tekst van Bert Schierbeek en geschreven voor jeugdkoor en ensemble. In 1972 ontving hij de 'Fonteyn-Tuynhoutprijs' voor het in opdracht van Jeugd en Muziek geschreven werk 'Séance' (1969) voor slagwerk-ensemble.
In het werk van De Kruyf valt onmiskenbaar een lyrische ondertoon aan te wijzen; De Kruyf's omvangrijke oeuvre vertoont enige nadruk op het vocale (liederen, koorwerken, opera's), een oeuvre dat hij veelal in twaalftoontechnieken schreef, net als de atonale componist Arnold Schönberg.
In een interview met Rob Witteveen in 1992 zegt Ton de Kruyf over zijn eigen componeerstijl: "In de loop der jaren verschuif je je stijl. Ik schrijf nu lyrischer, romantischer en eenvoudiger." [...] "Maar de seriële muziek is volkomen vastgelopen. Ik heb jaren strijd gevoerd met genadeloze muziek en nu krijg ik ik toch een hang naar traditie".
Een complete lijst van zijn composities is op te vragen bij de uitgeverij Donemus die tegenwoordig onderdeel is van het Muziek Centrum Nederland (MCN).
Zie voor de werken van de Kruyf: de MCN Muziekencyclopedie. Voor meer informatie: zie de website http://www.muziekcentrumnederland.nl.
Andere bekende composities van De Kruyf zijn de koorsymfonie 'Ode to the west wind' (1978), de radiofonische opera’s 'Quauhquauhtinchan in den vreemde' (1971) op tekst van Harry Mulisch en 'Since, on a quiet night' (1980). Veel van zijn werk werd, vanaf 'Töne aus der Ferne' (1967), uitgevoerd tijdens de ISCM-festivals, de festivals van de 'International Society for Contemporary Music'.
Van het Amstel Quartet (een beroemd saxofoonkwartet gebaseerd in Amsterdam) dat ook op de herdenkingsdienst speelde was Ton een groot bewonderaar. Ton componeerde voor hen het stuk 'Chautari', een compositie voor saxofoonkwartet, strijkkwartet en slagwerk alsook het stuk 'Sphynx' voor Saxofoonkwartet. Voor Olivier Sliepen, alt-saxofonist van het Amstel Quartet, schreef De Kruyf een concert voor saxofoon en orkest.
De Kruyf componeerde voor strijkers o.a. 'Canti e capricci' uit 1984 voor cello en kamerorkest dat hij schreef voor het Nederlands Kamer Orkest. Voorts schreef hij een sonate voor cello en piano, 'Canto di Speranza' voor viool en orkest, de 'Danses Rituelles' voor piano en altviool en acht sonatines voor piano en viool. Deze laatste composities, de acht sonatines voor piano en viool, zijn interessant omdat ze bedoeld zijn voor jonge violisten omdat de moeilijkheidsgraad van de vioolpartij laag is.
Recent vonden er nog premières van zijn composities plaats, onder meer in Amsterdam in 2010 en vorig jaar 2011 in 's-Hertogenbosch. In de maand mei van dit jaar 2012 staat in Utrecht de première van een compositie voor harp gepland. Ton zal er niet bij zijn maar wie weet luistert hij ergens anders naar hemels harpspel.
Ton de Kruyf werd op vrijdag 10 februari om 13:15 uur herdacht onder grote belangstelling en geheel in stijl met een werkelijk schitterende ode aan de componist door het Amstel Quartet op begraafplaats 'De Nieuwe Ooster' aan de Kruislaan 126 in de Watergraafsmeer te Amsterdam. Het was Ton's wens om te worden gecremeerd. Onder de familieleden en de vele vrienden van Ton waren ook vertegenwoordigers van het GeNeCo (Genootschap Nederlandse Componisten) en van het MCN (Muziek Centrum Nederland) aanwezig bij de plechtigheid.
Op de website van MCN (Muziek Centrum Nederland) staat te lezen:
"De hedendaagse klassieke muziek verliest een markante persoonlijkheid met een warm hart."
Funeral music (Schwanengesang) by composer Telemann for the Hamburg Mayor Garlieb Sillem (1676-1732)
In the 18th century from 1723-1732 the mayor of Hamburg was one Garlieb Sillem who lived from 1676-1732. Garlieb Sillem was a member of a Hamburg patrician family of whom many where members of the city council as senators during a period of more than two hundred years producing as well two Mayors: Garlieb Sillem and his grandson Martin Garlieb Sillem who lived from 1769-1835. At the time Garlieb Sillem was a very well known and honoured gentleman. Today most members of the Sillem family live in Germany, The Netherlands, The United Kingdom of Great Britain and Argentina.
Mr. Sillem died at the end of 1732, prompting Telemann, with whom he was on very friendly terms, to write his memorable funeral music - Schwanengesang 1733 (Swansong). Interestingly the text Telemann used was written by none other than Mr. Sillem himself; thus the title. Telemann's tribute to the late mayor was very much admired at the time and was repeated later on in public concerts. During his long life Telemann managed to outlive a further eight Hamburg mayors, composing similar works for them all. None of these other requiems have been recorded yet unfortunately.
Througout the work in question Telemann employs the unusual effect of muted trumpets, giving a unique quality. A stately and moving Sinfonia sets the scene wonderfully, and the following chorales, recitativo's and aria's hold the attention with their variety and quality. The impressive bass (Gotthold Schwarz) gets the lion's share of solo's, but all the soloists have their moments of glory and are first rate performers. They are each matched up with one other singer for the choruses which creates a pure and clear sound.
The rule holds: even with funeral music, Telemann is fun while Bach is profound. This album offers a funeral cantata Telemann wrote for the deceased mayor Garlieb Sillem of Hamburg, paired with a church cantata: 'Herr, strafe mich nicht in deinem Zorn' ('Lord, Do Not Punish me in Thy Anger'). 'Schwanengesang 1733' ('Swan Song of 1733') is distinctive in that it has a text written by the funeral honoree, apparently penned before his death. The differences between Telemann and Bach are clear from the opening Sinfonia, where Telemann sets the mood with a marchlike operatic effect, Bach would have relied on more conventional but deeply elaborated harmonic means. The text opposes religious sentiments to more personal expressions of the torments and fears of dying and Telemann effectively mirrors the various rhetorical devices in the text by juxtaposing chorale-based movements with aria and recitative structures, instead of building the piece on an all-pervasive chorale. The work is an interesting addition to the corpus of Telemann pieces that have seen the light of day on recordings, and the performance by La Stagione Frankfurt is really an excellent one in every aspect.
Top marks too to Michael Schneider and his Frankfurt orchestra and of course the singers Barbara Schlick and Georg Schwarz!!
The music of both the funeralmusic and the cantata has been recorded on the CPO label (CPO 999 212-2) from 03/02/1003-03/05/1993 in the Schloákirche in Bad Homburg, Germany with its excellent acoustics.
Meer informatie over Garlieb Sillem: http://nl.wikipedia.org/wiki/Garlieb_Sillem
John Middleton (Auckland, New Zealand)
Barry Green
Barry Green, a native Californian, served as Principal Bassist of the Cincinnati Symphony Orchestra for 28 years, and more recently Principal Bassist of the California Symphony and ‘Sun Valley, Idaho Summer Symphony. As former Executive Director of the International Society of Bassists, he is currently living in San Diego while teaching at the University of California in Santa Cruz and active as a bass soloist, clinician and motivational speaker. Examples of his lectures can be found on his website at: www.greenartsnetwork.com and www.innergameofmusic.com.
Green was the first bass soloist ever to play solo with the Cincinnati Symphony Orchestra in 1970 when he commissioned Frank Proto to write the Concerto for Bass and Orchestra conducted by Erich Kunzel. He has since twice appeared with the Cincinnati Symphony under the late Maestro Thomas Schippers who personally commissioned the Frank Proto Violin and Double Bass Concerto (with Ruggiero Ricci). In 1993 Green performed Jon Deak’s concerto Jack and the Beanstalk conducted by Jesus Lopez-Cobos. He most recently performed the Deak concerto in February 2005 with the US Air Force Band in Washington DC, Constitution Hall and Duluth Symphony. Barry is known for his creative and eclectic 'Green Machine' and 'Green Man' concerts including the bass in jazz, folk, rock, funk, hip-hop contemporary and world music in combination with, dance, voice, art and theater.
Green has written three books on the 'mind-body and spirit' of performing musicians. He is author of the Doubleday book The Inner Game of Music, with W. Timothy Gallwey, and DVD (1986) which deals with musicians reaching their potential in performance and learning which has sold over 250.000 copies worldwide. He has written seven Inner Game of Music Workbooks published by GIA Music for keyboard, voice, instruments and ensembles. Green’s 2nd book, The Mastery of Music, Ten Pathways to True Artistry was published by Broadway/Doubleday publishers in May 2003. The Mastery of Music is based on interviews with over 120 world famous musicians on topics of courage, passion, creativity, discipline, humility etc. It deals with qualities of greatness from the human spirit that transcend all professions. Jazz and classical artists interviewed include Dave Brubeck, Bobby McFerrin, Joshua Bell, Frederica von Stade, Christopher Parkening, Evelyn Glennie, Gary Karr, Jeffrey Kahane and many more. Green's most recent book (and DVD) is called Bringing Music to Life and was published by GIA Music. The book is exploring three techniques of breath, pulse and movement that allow the musician to channel expression through their bodies. This work is based on exploring creativity and inspiration through collaboration with the great improvisation cellist David Darling and his organization called Music for People.
The Inner Game of Music
Deze lezing/demonstratie gaat over het overwinnen van mentale obstakels voor uitvoering, studeren en doceren door het beheersen van de technieken van Opmerkzaamheid, Wil en Vertrouwen. In de sessie presenteert Green de concentratietechnieken en laat fragmenten van zijn Inner Game-dvd zien. Ook geeft hij live coaching van een aantal individuele deelnemers, en oefeningen voor de hele groep.
Bringing Music to life
Dit is een innovatieve verbeeldingsmethode die spirit en leven in de muziek brengt. Ook hier presenteert Green drie technieken: Adem, Puls en Beweging, die de muzikant helpen om in contact te komen met de inspiratie en het leven in de muziek, door zijn/haar eigen lichaam. Wees erop voorbereid om te imiteren, te dirigeren, te jammen, te bewegen en te grooven als je de muziek recreëert en tot leven brengt.
Mastery of Music
Deze workshop bestaat uit PowerPoint interviews met enkele van de 120 grote artiesten die Green heeft gesproken voor zijn gelijknamige boek. Luister naar wat Dave Brubeck, Joshua Bell, Bobby McFerrin, Frederico VonStade, Eddie Daniels en soulzangeres Nnenna Freelon te vertellen hebben over creativiteit, passie, moed, vertrouwen, tolerantie, nederigheid, discipline en communicatie.
Op zaterdag 14 april 2012 organiseert het Residentie Orkest een amateurdag voor strijkers. Wellicht zouden jullie deze dag onder de aandacht kunnen brengen van jullie leerlingen!
Violisten, altviolisten, cellisten en contrabassisten uit heel Nederland kunnen op deze dag deelnemen aan workshops en lessen verzorgd door leden van het Residentie Orkest. De dag wordt afgesloten met een prachtig concert door het Residentie Orkest waarin onder andere het vioolconcert van Sibelius gespeeld zal worden met Vilde Frang als solist.
Programma Residentie Strijkersdag
12.00 – 12.20 Gezamenlijke warming-up
12.30 – 17.00 Openbare lessen en workshops:
· Lessen kamermuziek met bestaand ensemble
· Lessen kamermuziek met nieuw ensemble (altijd met 1 lid van het Residentie Orkest!)
· Lessen orkestpartijen met eigen sectie
· Workshop klassieke periode
· Workshop Emotie in muziek
· Workshop Efficiënt studeren: vingerzettingen en streektechniek
· Workshop Vioolduo’s
· Workshop Alexander-techniek
· Workshop (on)Vindbare bladmuziek
17.15 – 18.00 Tuttirepetitie deelnemersorkest
18.00 – 19.00 Gezamenlijk diner
19.15 – 19.45 Voorprogramma door deelnemersorkest
20.15 Concert Residentie Orkest o.l.v. Krzysztof Urbanski (zie http://www.residentieorkest.nl/index.php?pageID=9&concertID=28589)
Alle programmaonderdelen vinden plaats in de Dr Anton Philipszaal, Spuiplein 150, Den Haag. Aanmelden kan vanaf nu via het digitale aanmeldingsformulier op de website www.residentieorkest.nl Ga naar Onderwijs -> Amateurmusici -> Zaterdag 14 april 2012: Residentie Strijkersdag. Hier vindt u ook de toelichting op de workshops.
Alvast veel dank!
Hartelijke groeten,
Sandra Karten
_____________________________________________
RESIDENTIE ORKEST / THE HAGUE PHILHARMONIC
Projectmedewerker educatie
Postbus 11543
2502 AM Den Haag
T: +31 (0)70-88 00 211
F: +31 (0)70-36 51 907
www.residentieorkest.nl
Violinist Sándor Fehér (1973-2012) victim of cruise ship disaster
January 18, 2012 at 11:29 PM
The first victim identified in the cruise ship Costa Concordia disaster in Italy is a violinist from Hungary who worked as an entertainer aboard the ship, who had apparently gone back to his cabin to pack up his violin.
Sándor Fehér, 38, was among 11 people confirmed dead so far in the accident, which occurred when the ship carrying 4,200 passengers collided with a reef Friday and turned on its side.
Fehér had helped a number of crying children to put on lifejackets, and he was wearing a lifejacket himself when he apparently went back to his cabin to pack his violin, pianist Jozsef Balog said, according to several news reports.
Fehér came from a musical family -- both his father and grandfather played the violin -- and started playing the violin when he was six years old, according to a video clip that the violinist had posted on YouTube in December. He graduated in 1998 from the Franz Lizst Academy in Budapest, where he studied with László Dénes.
He taught violin lessons to students ages six through 20 and believed strongly in a method devised by his teacher Dénes, as well as by Rudolf Nemeth and Judit Szaszne-Reger, called Violin ABC. The method is known better in Hungary and Germany than in the United States. He described it as a method that included folk songs from all over the world, and he said he aspired to teach in other countries and to "use this amazing system for the next generation of violin players."
Workshops in de Alexander Techniek voor professionele musici en amateurs voor een gezondere houding en minder klachten door Sanderijn Tas, gediplomeerd Alexander Techniek therapeute.
Als ervaren Alexander Techniek lerares helpt Sanderijn Tas professionele musici en amateurs om beter om te leren gaan met lichamelijke klachten die kunnen ontstaan bij het bespelen van hun instrument en bij lichamelijke klachten in het dagelijkse leven. Zij geeft zowel in haar eigen praktijk als bij muziekleraren, bedrijven en gezondheidscentra les.
Ze is gespecialiseerd in de problematiek van musici, mede door haar 30 jaar lange ervaring als beroepsmusicus, waarbij zij in orkesten en ensembles speelde. Voor elk individu of iedere groep biedt Sanderijn Tas lessen en workshops op maat aan.
In Nederland geboren is zij momenteel woonachtig in Israël en komt minstens twee maal per jaar naar Nederland. In november 2011 is zij weer in Nederland en is beschikbaar voor lessen en workshops in de Alexander Techniek. Daar kun jij ook bij zijn!
Een les duurt 30 minuten; een workshop voor musici anderhalf tot drie uur, waarna eventuele afspraken gemaakt kunnen worden voor een vervolg of voor individuele lessen.
De workshops voor musici zijn bestemd voor:
1) Beroepsmusici, zowel uitvoerend als docerend
2) Conservatoriumstudenten
3) Muziekschoolleerlingen en amateur-musici van alle niveaus en leeftijden
4) Zangers op alle niveau's
Sanderijn Tas schenkt aandacht aan het optimaal psychomotorisch functioneren van de beroepsmusicus of amateur en werkt aan de houding en verbetering van het algemene evenwicht. Een belangrijk onderdeel van de Alexander Techniek is het werken aan stressreductie, zowel fysiek als mentaal, waarbij zij met de cursisten werkt aan hun functioneren mét en zonder instrument. De Alexander Techniek verlicht en verbetert het spelen zichtbaar én hoorbaar!
Belangrijke voordelen van verbeterde houding en gereduceerde (spier)spanning zijn:
* verbetering van techniek, toon of embouchure en podiumpresentatie
* vermindering van en voorkomen van pijn, ongemakken en blessures
in o.a. nek, rug, schouders en armen
Workshops en demonstraties zijn voor:
* een specifieke groep, zoals een harp -, viool - of gitaar klas
* een gemengde groep, bij een docentenvergadering of een studiedag voor leerlingen.
* orkest- en koor-repetities ter ondersteuning van een concert of uitvoering.
Voor afspraken en contact:
e-mail: sandtas18@yahoo.com
In 2006 won Evelina Vorontsova, één van de pianisten van Vioolschool Sillem,
in het Italiaanse Citta di Cantu de tweede prijs op de prestigieuze 'International Competition for Piano and Orchestra Citta di Cantu'.
In dit video-fragment speelt Evelina in de finale van het concours het eerste deel uit het derde pianoconcert opus 26 in C van Sergej Prokofieff.
Alexandertechniek is een trainingstechniek waarmee men leert hoe men verkeerde houdingen kan herkennen en aanpassen met als doel het lichaam te verlossen van verstijfde spieren die stress en vermoeidheid veroorzaken. Dit doel wordt bereikt door gebruikelijke houdingsproblemen aan te pakken die het gevolg zijn van slechte gewoonten, zoals: zitten met een kromme rug, telefoneren met het hoofd in een verkeerde houding en het dragen van zware voorwerpen langs één kant van het lichaam.
De techniek gaat uit van het feit dat het lichaam ongehinderd en natuurlijk moet kunnen bewegen wanneer het hoofd, de nek en de romp zich in de juiste positie ten opzichte van elkaar bevinden. Hierdoor besef je de verkeerde spierbewegingen en de correctie ervan.
Oorsprong
Toen de Australische acteur Frederic Matthias Alexander (1869-1955) merkte dat hij zijn stem begon te verliezen, ging hij zijn eigen lichaamsbewegingen bestuderen. Als hij merkte dat hij verkeerde bewegingen maakte, verbeterde hij deze. Toen deze methode een succes bleek ging hij anderen zijn methode aanleren. In de decennia die hierop volgden kreeg Alexander veel beroemde aanhangers, onder andere: John Dewey, George Bernard Shaw, Aldous Huxley [bron?] en ook een aantal artsen en wetenschappers.
Toepassing
Het aantal opleidingen tot leraar in de Alexandertechniek is de laatste jaren gestegen. Wanneer je leraar in de techniek bent mag je individuele lessen geven, maar je mag ook werken in een groep of met workshops. Vele fysiotherapeuten passen de methode toe en soms verwijzen ziekenhuizen, revalidatiecentra of andere instellingen patiënten door naar leraar die gespecialiseerd is in de Alexandertechniek. De Alexandertechniek wordt nu ook gebruikt op conservatoria en toneelscholen, maar ook door atleten, dansers en sprekers in het openbaar.
Je kan lessen volgen individueel of in groep, de lessen nemen tussen de 30 en 60 minuten in beslag. Hoeveel lessen je moet volgen hangt af van de ernst van het probleem en hoe snel iemand leert om het probleem te verbeteren, maar gemiddeld zijn 10 tot 15 lessen wel voldoende om de meeste en dringendste problemen op te lossen. Tijdens de eerste lessen moet je op de tafel gaan liggen terwijl de leraar vertelt hoe de verschillende lichaamsdelen met elkaar samenhangen. Het doel hiervan is om de persoon een natuurlijke rusthouding aan te leren zodat de persoon deze houding ook thuis kan toepassen. Vervolgens wordt het lichaam van de persoon bestudeerd hoe hij de dagelijkse dingen doet, tijdens deze oefeningen legt de leraar zijn handen op de nek en schouders van de leerling om de spierspanning te voelen, terwijl hij zegt wat de leerling fout doet. Dit doen ze voor een spiegel zodat de leerling de goede en slechte gewoonten kan zien.
Meer over Alexandertherapeute kunt u lezen in het bovenmenu bij de verschillende docenten die les geven bij Vioolschool Sillem
Externe links
With sadness we are sharing the news that Louise Behrend passed away August 3, 2011
In the fall a memorial concert will be planned by the 40-year-old music school Miss Behrend founded, The School for Strings in New York. We will post information about that event on the website when it becomes available.
Miss Behrend was an early Suzuki method pioneer who will be greatly missed by colleagues and former students throughout the Americas.
From December 2009 issue of “The Tuning Fork”:
After an illustrious seventy year career in teaching and performing, Louise Behrend, the Founder and Director of The School for Strings, a long-time violin faculty member at The Juilliard School, a mentor to hundreds of violinists and teachers, an inspiration to countless students, a musician whose spirit has imbued the lives of so many, has retired to a quieter life in the environs of Washington, DC.
Ms. Behrend’s contributions to music education have received both national and international recognition. In 1989, she was honored by the InterSchool Orchestras of New York at Alice Tully Hall, Lincoln Center, as the recipient of their second Annual Achievement Award. In 1992, she became the first teacher to have students win the Grand Prize in both the Pre-College and Pre-Professional Divisions of the National Competition, and in 1994, she received the ASTA Distinguished Service Award. In 1996, Miss Behrend was awarded the Distinguished Service Award by the Suzuki Association of the Americas, and in 2002, the Suzuki Association gave special recognition to her contribution to the field of music education with a Creating Learning Community Award. In 2003, Miss Behrend was presented the Betty Allen Award by the Chamber Music Society of Lincoln Center, in recognition of her life-long dedication and distinguished contribution to music education in the area of chamber music, and in 2007, she received the Paul Rolland Lifetime Achievement Award from the New England Conservatory.
Miss Behrend’s love of the violin and its voice, of music and its expression, of exploration and experimentation and her contagious enthusiasm for music and teaching are at the heart of the legacy she leaves behind in New York. We, at The School for Strings, are fortunate to inherit her spirit and to be entrusted with her vision, so deeply affected by the work of Shinichi Suzuki.
Powered by Maakum Websites